از آنجا که در کامنت ها زیر مقالات منتشر شده در اخبار روز، ممکن نیست بیش از ۲ بار اظهار نظر کرد، پاسخی به این کامنت آقای مهرداد را اینجا ضروری میدانم. این کامنت در باره نوشته اخیر من: “انتخاب دیگری ممکن است”، منتشر شده در سایت “اخبار روز”، درج شده است. همینجا اعلام میکنم که از این پس، به هر کامنت حاوی ضد حقیقت و جعل و تحریف، و یا پرووکاسیون و تحریک احساسات عقب مانده که امکان پاسخگوئی مستقیم را نداشته باشم، به تشخیص خود جواب خواهم داد.
“چهارشنبه ۲۴ دی ۱۴۰۴
مهرداد گفت:
بیش از ۹۰ درصد مقالات چپهای سنتی یا انتظار است یا حاشیه نشینی. به عبارت دیگر اگر کسی چیزی نگوید یا موضعی نگیرد امثال آقای ایرج فرزاد نیز چیزی برای گفتن ندارند. در اولین فرصت هم تلنگری به اسرائیل میزنند و زخم زبانی به همرزمان سابق خود. به گونهای که ایشان حتی “عناصر شرافتمند ردههای سپاهی” را نیز به دوستان قدیمی ترجیح میدهند. همانگونه که طیفی از پهلوی چیها نهاد سلطنت را بتپرستانه بر آزادی ایران ارجح میدانند، این گونه چپ ها نیز رهایی از این ظلمت و تاریکی را به توهمات قرن نوزدهمی شان، از جمله کمونیسم کارگری آقای فرزاد، منوط میکنند. وقتی که هم قادر به پاسخ نیستند خلق الله را به متنی که در ۱۸۴۸ نوشته شده است رجاع میدهند. تفکر و موضعگیری ایرج فرزاد به خوبی نشان میدهد چرا ایشان و همفکران در خیزشهای آینده کوچکترین جایی در بین این نسل نخواهند داشت.”(پایان کامنت آقای مهرداد)
۱. من متوجه نشدم که ایشان با بحث من چه اختلافی دارد؟ نظر انتقادی ایشان به رویکرد مشخص من در آن نوشته چیست؟
۲. در مقابل ایشان در نقش “مُبصر” ظاهر شده اند و انگار چپ و راست، چپ سنتی، کمونیسم کارگری و طیف پهلوی چی ها و … باید به ایشان پاسخگو باشند. از آنجا که ایشان مشخص نکرده اند که به کدام گرایش سیاسی تعلق دارند و اصلا معلوم نکرده اند که آیا با تشکیلات و حزب معین، و البته متضاد و گاها متخاصم با طیفهای نامبرده فعالیت دارند یا خیر، این سوال مطرح میشود که این جایگاه و مدال مُبصری و مقام قضاوت را چگونه و با چه “مندیت” به سینه خود آویزان کرده اند؟
۳. تصور اشتباه و توهم آلودی دارد که گویا ایشان میتواند مشخصا و با نام بردن از هویت سیاسی همه مخالفان خود و با اشاره به شناسنامه سیاسی کل طیف مخالفان خود، هویت سیاسی و “غیر سیاسی” خود را پنهان نگهدارد.
من این رویکرد را میشناسم: گریز از یک تقابل و جدل سیاسی متین و سالم سیاسی؛ و سنگر گرفتن در برچسپ زنی های “منولوگ” و یک طرفه. تک تیر انداز نقابدار و پنهان در تاریکی با هدف “ترور شخصیت”، چه راست و یا چپ سنتی و غیر آن و کمونیستها، بویژه نوع کارگری آن.
منظور جناب مهرداد از متن ۱۸۴۸، مانیفست کمونیست است که من در پاسخ به آقای جواد لطفی، لینک به متن کامل را برای ایشان نوشتم. سوال ایشان این بود که آیا کمونیسم غیر کارگری و کمونیسم سرمایه داری هم وجود دارد؟ بطور مشخص به ایشان توصیه کردم که فصل سوم مانیفست را نگاه کند. اینجا لینک مذکور را بار دیگر وارد میکنم:
https://marxengels.public-archives.com/fa/ME0190fa.html
Posted in: ایرج فرزاد
» Leave a Reply