|
در باره حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۳۹۹ تعیین حداقل دستمزد کارگران، آنهم در سال “کرونائی”، به میزان ۱ میلیون و ۸۳۵ هزار و ۴۲۶ تومان واقعا صدای آژیر قرمز است. فاجعه ای است که زندگی طبقه کارگر ایران را در معرض تهدید و نابودی و فروپاشی بیش از پیش قرار داده است. خود مقامات رژیم اسلامی گفته اند که خط فقر بطور رسمی بالای ۳ میلیون و ِ۵۰۰ هزار تومان است. افزایش اسمی ۲۱ درصدی دستمزدها برای سال ۱۳۹۹، در مقایسه با نرخ رسمی تورم، یعنی ۴۱ درصد افزایش قیمت مایحتاج اولیه زندگی کارگر، در واقع کاهش و نه افزایش است. Posted in: Uncategorized | No Comments » به این جملات از بهمن شفیق توجه کنید. بویژه به آن بخشهائی که از “نامه سرگشاده” به کنگره ۵ مربوط اند. در صف مخاطبان این هذیانها، بویژه در “مرکزیت”، کسانی نشسته بودند که با سابقه او در حزب کمونیست کارگری ایران بخوبی آشنا بودند. آن وقتی که او “رفیق بهمن” بود، و میخواست در لابلای “تز هائی برای انترناسیونال کمونیستی”، راهی برای ایجاد یک فراکسیون دوخردادی در حزب کمونیست کارگری پیدا کند. مُچ اش را گرفتند و به او گفتند: “ایست! ترمزهایت را چک کن”، و پس از اینکه در نوشته “از منظر اژدها” آن ریاکاری موژیکی اش را به رُخش کشیدند که: [” رفیق بهمن یک “تز” دارد و مقدار زیادی “توهم”. توهم این است که او خيال ميکند ميتوان با ايدئولوژى “دوم خرداد” در اين حزب “اپوزيسيون کارگرى” درست کرد، يا دقيقتر، با کارگر کارگر گفتن در اين حزب اپوزيسيون دوم خرداد درست کرد. خيال ميکند تئورى و تز و سياست براى ديگران هم همينقدر بازيچه است. خيال ميکند.]، بهمن شفیق “رفت” تا با امثال موجوداتی از خود خورده شیشه دارتر “تدارک کمونیستی- جنبش سازماندهی پرولتاریا”!! راه اندازد. اما از آن جمع هپروت، به دلیل اینکه به گفته خودشان “پا روی دُم یکدیگر گذاشتند” و هوس های سکسی “سر دبیر”(شفیق) و با نام جعلی(بهمن آهنگر که بعدا در جنگ و دعواها توسط کسی که همراه با عباس فرد. “انشعاب” کرد و سایت “رفاقت کارگری” را راه انداختند، در جزئیات افشا شد) در ستون “ادبیات کارگری”، مایه آبرو ریزی اخلاقیات واقعی کارگرپناهان شده بود، مضمحل شد. هر کس که از کمترین حس احترام به اخلاق سالم سیاسی برخوردار بود، از آن تفاله های مُتعًفن و آن “ادبیات کارگری” هرزه کارگر پناهان ضد کارگر و ضد کمونیست، حتی در آن دنیای مجازی، فاصله گرفت. اینها را و بیشتر از اینها را آن جمع در مرکزیت حزب مربوطه، قبل از انشعاب “حط رسمی”، میدانستند. Posted in: ایرج فرزاد | No Comments » حمید تقوائی، هر چه بوده است و بوده باشد، یک خصلت برجسته کل دوران فعالیت سیاسی خویش را همواره و در همه شرایط حفظ کرده است. او شاید هیچگاه، حتی در خلوت، مساله “متحد کردن” انسانهای پیرامون خویش تا چه رسد به جواب به آن را پیش روی خود قرار نداد. یک پیش شرط کمونیست های “اهل” تحزب و حزب دار، که حزب را یک ابزار سیاسی در جهت دخالت در معادلات سیاسی میدانند و میفهمند، همین وجه “سیاسی” مساله است. حمید تقوائی، “این کاره” نبوده و حالا هم و برای چندمین بار نشان داده است که کماکان اینکاره نیست. Posted in: Uncategorized | No Comments » یووال نوح هراری، نویسنده و مورخ اسرائیلی که با کتاب “انسان خردمند”، شهرت جهانی یافت، در نوشته ای برای روزنامه “تایم”، نکات بسیار قابل تامل و عمیق در باره ویروس کرونا مطرح کرده است. من بر دو نکته در آن سخنان تاکید میگذارم: Posted in: Uncategorized | No Comments » به این جملات از مصاحبه ابراهیم علیزاده با “بهمن سعیدی” که در کتابی تحت عنوان “۳ سال با ابراهیم علیزاده”، چاپ مارس ۲۰۰۹، منتشر شده است، توجه کنید: سوال بهمن سعیدی: “طبق سندی که در دست من است، در آخرین انتخابات دفتر سیاسی، شما( ابراهیم علیزاده) و عبدالله مهتدی دو نفر آخر هستید، معلوم میشود که منصور حکمت نفوذ زیادی داشته است، چرا او، حزب کمونیست ایران را ترک کرد و در مقابل شما را اخراج نکرد؟” ابراهیم علیزاده: “کومه له، که در کردستان مجموعه ای مسئولیت اجتماعی داشت، بخش اصلی حزب کمونیست ایران بود. منصور حکمت میخواست از زیر بار آن مسئولیتها شانه خالی کند…” Posted in: Uncategorized | No Comments » پاسخ به پرسش های “تریبون زمانه” تریبون زمانه: انتخابات مجلس يازدهم با سردي برگزار شد. هجوم خبرهاي شيوع کرونا فرصت بررسي انتخابات اين دور و مقايسه عملکرد حکومت و همچنين رفتار مردم با دورهاي پيشين را گرفت. اما بررسي موضوع را نبايد کنار گذشت و به ويژه لازم است آن را از زاويه توجه به روند تجديد سازمان در نظام براي نقشه تنظيم مجلس يازدهم به دست شوراي نگهبان و طبعا با تأييد ولي فقيه پيش برده شد. اين يک برنامه تکراري بود يا آن را بايد حرکتي با کيفيتي ويژه براي تنظيم ساختار قدرت ديد؟ پاسخ: به منظور اینکه بتوانم به این پرسش، دقیق تر پاسخ بدهم، اشارهای به فلسفه “انتخابات” در جمهوری اسلامی را لازم میدانم: Posted in: Uncategorized | No Comments » In praise of Mansour Farzad |
|
