|
حدود ۱۹ سال قبل، سال ۲۰۰۰، منصور حکمت در سمینار اول مبانی کمونیسم کارگری، از جمله چنین گفت: “بی تاثیری کمونیسمهای موجود، شروع قدرت و اعتبار مبانی کمونیسم کارگری است”. این جمله از جانب کسی که خود تدوین کننده ۹۹ درصد مبانی کمونیسم کارگری بوده است، اکنون به طنز تلخ و گزنده ای شباهت دارد. چه، آنچه که به نام کمونیسم کارگری و فراتر از آن تحت عناوین “حکمتیسم” رسمی و غیر رسمی در جریان است، نمونه مجسم بی تاثیری و سکتاریسم انزواهای کمونیستی در برابر قضاوت جامعه است. Posted in: Uncategorized | No Comments » داستان و قصه کارگران مجتمع صنعتی هپکو، فقط یک حماسه و تراژدی تک موردی نیست. در حالی که سران حکومت از وحشت اعتراضات کارگران هپکو، از طرح یک “سرمایه در گردش” برای پرداخت حقوق های معوقه رونمائی کردند، با زندانی کردن کارگران و ضرب و شتم آنها، طلبکار از آب درآمدند: “پرداخت حقوق و معوقات کارگران برعهده خریدار جدید است.” این از فرموده های جناب جعفر سبحانی، مشاور سازمان خصوصی سازی جمهوری اسلامی است. Posted in: Uncategorized | No Comments » “قصه” هپکو، و تاریخ شکل گیری آن و بار آمدن تعدادی وسیع کارگر زبده و دوره دیده در اروپا، شبیه به یک روایت اسطوره ای است که قهرمانان آن، واقعی و نه زاده تخیل اند. جوهر مطالبه کارگران این است: کارخانه را به کارگران بسپارید و بگذارید “مدیران کاردان و دلسوز” بارآمده در صفوف ما، آن را هدایت کنند. Posted in: Uncategorized | No Comments » در پی صدور احکام سنگینی که برای اسماعیل بخشی، محمد حنیفر، سپیده قلیان و دیگر حامیان کارگران هفت تپه صادر شد، خشمی مُقًدس و امید بخش سرتاسر جامعه ایران را فراگرفت. وزارت “عدل” اسلام تحت هدایت عضو هیات مرگ در جریان قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷، فورا و دستپاچه، دستور “تجدید نظر” داد. مسابقه ای برای “اعلام برائت” از صدور احکام سنگین در همه رده های نهادهای رژیم اسلامی آغاز شد. گفتند حکمی که توسط “یکی از شعبه های دادگاه انقلاب” صادر شده است، باید لغو شود. اینها میدانستند و میدانند که حافظه زنده جامعه ایران را نمیتوانند کاری بکنند. همین جناب رئیسی را با قتل عامهای سال ۱۳۶۰ و ۶۷ میشناسند. مردم نه تنها آن تاریخ را فراموش نکرده و بانیان وحشتناکترین تصفیه خونین و کشتار زندانیان سیاسی را “نبخشیده”اند، بلکه این پُز عقب نشینی در پوشش “رافت اسلامی” را نیز در جهت وادار کردن همان جنایتکاران به تسلیم کامل، در نظر خواهند گرفت. جامعه فراموش نکرده است که همین دستگاههای عدالت اسلامی و داوئر امنیتی، با استفاده از همه مُهره ها و “نفوذی” ها، به هر توطئه ای برای وادار کردن امثال اسماعیل بخشی و سپیده قلیان ها به “ابراز ندامت” و اعتراف به “رابطه با اپوزیسیون برانداز خارج نشین” چنگ زدند. شکست خوردند و بد جوری هم شکست خوردند. Posted in: Uncategorized | No Comments » محمد آسنگران، نوشته ای دارد با عنوان: “جدال نیروهای راست و چپ در جنبش سرنگونی”، اولین جمله این است: “در جریان بیانیه های چهارده نفره که به “چهارده معصوم” هم معروف شده است صف نیروهای چپ و راست جامعه بیش از گذشته عیان شده است.” Posted in: Uncategorized | No Comments » این تیتر نوشته ای از خانم آذر مدرسی، ۳ مه ۲۰۱۶، در تقبیح ارزیابی من از علنی کردن صورت جلسات “کنگره اول کومه له” بود. بسیار خوب، زنده باد اسناد! زمانی نه چندان دور، حزب توده در ایام هم خطی با خمینی و در یک جلسه گفت و شنود، از زبان کیانوری این رباعی را خواند: توده ای هستم و همراه امام ماندگارم که ایام است به کام Posted in: Uncategorized | No Comments » اوضاع سیاسی جامعه ایران، در چنبره ای از تناقضات با روبنای اسلام سیاسی گرفتار است. برای شناخت بیشتر و ارزیابی از ریشه این تعارض، باید عوامل و فاکتورهای سیاسی و اقتصادی، و البته همان تناقضات، را نه جداگانه که چون حلقه واسط های یک “پروسه” مدً نظر قرار داد. Posted in: Uncategorized | No Comments » |
  |
