|
آقای محسن حکیمی در سلسله گفتارهائی مدام بر این نکته تاکید دارند که او مخالف لنین و لنینیسم است. ایشان با وام گرفتن بخشهائی منتخب از مرزبندیها با لنین و لنینیسم که مدتها قبل از فروپاشی دیوار برلین، از ترتسکیستها گرفته تا آکادمیسنهای بورژوازی بین المللی در دوران جنگ سرد، کوهی از ماتریال به ثبت رسانده اند، میخواهد اثبات کند که ایام دوره پسا فروپاشی دیوار برلین، صحت احکام آن دوایر و شاگرادن جهان سومی آن مکتب را به دقت ریاضی نشان داده است. از این نکته که چرا در این اوضاع و احوال، بحث برداشت لنینی از مارکس و مهندسی تقابل مارکس با لنین و دخالت احزاب کمونیستی در معادلات سیاسی و در تلاش برای کسب قدرت سیاسی، شبح لنینیسم را در سالهای پس از فرونشستن گرد و خاکها، دوباره بر فراز مبارزات جاری در سراسر جهان سرمایه داری به پرواز در آورده است، میگذرم. Posted in: Uncategorized | No Comments » “کمیته مرکزی حزب کومه له”! اطلاعیه ای صادر کرده است در رد “اتهام” اقدامات تروریستی خود در سال ۲۰۰۵ علیه کادرهای کمونیسم کارگری. نوشته اند: ” اعلام میداریم که چنین بحثی هیچگاه در هیچ مرجع حزبی مطرح نشده است”. استدلالی است که کپی و نسخه برداری شده است. مگر هیچگاه رژیم اسلامی و وزارت اطلاعات اش اعلام کرده است که قتل های زنجیره ای را سازمان داده و در مرجعی به تصوب رساندند؟ مگر نگفتند که آن اقدامات کار “نیروهای خود سر” بود، همانطور که باند زحمتکشان نوشته اند: [“تنها منبع، استناد به سخنان شخصی “معلوم الحال” (منظور شورش خراسانه) است] که انجام ترورها به او سپرده شده بود؟ وزارت اطلاعات رژیم اسلامی، مامور خودسر را سر به نیست کرد، و اینها نوشته اند: ما پیش تر در مورد نیات آن شخص “معلوم الحال ” هشدار” داده بودیم.” هنوز جا پایشان چندان محکم نبود که آن “هشدار” را با “واجبی خور” کردن تداعی معانی کنند. Posted in: Uncategorized | No Comments » حرکت شجاعانه اسماعیل بخشی، عرض اندام مهم ترین نیروی سیاسی جامعه ایران، طبقه کارگر صنعتی، را در سطح بین المللی مطرح ساخت. این حرکت، سیمای برخی از عناصر مشکوک چون رضا رخشان را که درست در برابر همان اسماعیل بخشی چون “مقام امنیتی” ظاهر شدند و در ماجرای شکست توطئه رژیم برای سرهم بندی کردن یک سندیکای کارتونی برای خالی کردن زیر پای سندیکای کارگران شرکت واحد، از هفت تپه به تهران فراخوانده شد، بیشتر رسوا و منزوی ساخت. ایرادات بنی اسرائیلی هسته های “هوادار طبقه کارگر”، از قییل “اتحادیه آزاد…” که مهمترین اقدام خود را بیرون از صفوف مبارزات کارگران با “امضاء” تومار در بوق و کرّنا کردند، نشان داد که این نوع کارگر پناهی عناصر بیرون از متن جنبش کارگری، از منطق و فلسفه حرکت اسماعیل بخشی در سطح سیاست و مبارزه طبقاتی، و به این ترتیب مطرح شدن این طبقه در سطح جدال و کشمکش ها در اوضاع جاری، بوئی نبرده اند. این حرکت نمادین چنان تاثیر گذار بود که سرجُنبانان همان دوائر شکنجه و قتل و کشتار را به واکنش واداشت و وضعیت زندگی و مبارزه کارگران و زندگی شهروندان ایران تحت حاکمیت اسلام سیاسی را در ابعاد بین المللی در معرض قضاوت افکار عمومی گذاشته و بویژه بانی یک اعلام همبستگی طبقه کارگر در سطح جهانی شد. طبقه کارگر صنعتی به این ترتیب در برابر هر سناریو ملی سازی و قوم سازی جامعه بر آمده از سقوط رژیم اسلامی، یک آلترناتیو زنده و پویا و واقعی را به صحنه آورد. و این برای ما که با آغاز مبارزه برای بزیر کشیدن سلطنت، گزینه اسلامیون را در ایام پس از تحولات انقلابی سال ۱۳۵۷، در سطح رهبری جامعه ساختند و مهندسی کردند و چپ و کمونیسم موجود و کارگر و کارگر پناه هم به آن گردن گذاشتند، باید بسیار شورانگیز باشد. حرکت اسماعیل بخشی تا همینجا، مستقل از هر ایراد مُلانُقَطی به نامه او در باره شکنجه و شنود، و حتی مستقل از اینکه تحت فشارهای مداوم نهادهای نظامی و امنیتی رژیم اسلامی، او ادامه کارزار را چگونه پیش خواهد برد، یک نقطه عطف را از نظر سیاسی دست نشان کرده است. Posted in: Uncategorized | No Comments » در این روزها شاهد بحث و جدل های داغ بر سر اتفاقاتی که در سال ۲۰۰۵ روی دادند، بودیم. مساله این بود که بنا به اظهارات یکی دو نفر از اعضاء سابق جریان زحمتکشان، قبل از اینکه به دو فرقه تجزیه شوند، طرح ترور اعضائی از حزب کمونیست کارگری، اینهم قبل از انشعاب به سه جریان، در جریان بوده است. Posted in: Uncategorized | No Comments » در بخش اول نوشتم که “شبه بلوک” اسلام سیاسی، تِرَک برداشته است و سیر منقبض شدن میدان مانور در خارج از قلمرو مستقیم این رژیم را با ذکر چند نمونه شاخص، در آفریقا، سوریه و در صف آرائی ها با اسرائیل نشان دادم. اما این شکاف و به لرزه درآمدن پایه های اسلام سیاسی در ایران، با سست شدن بنیانهای “داخلی” در ارتباط تنگاتنگ قرار دارند. رژیم اسلامی در شرایط “انقلاب” و در بستر سیر سقوط رژیم سلطنت و در اوضاع “جنگ سرد” به قدرت رسید. Posted in: Uncategorized | No Comments » در روزهای اخیر با انتشار اخباری روبرو، و رویدادهائی را شاهد بودیم که تحلیل بنیادهای پایه ای تحولات مهمتر و توضیح رابطه این نمودها را با سمت و سوی سیاستها در یک پروسه و چشم انداز وسیع تر، ضروری ساخته است. رویدادها و اتفاقات مورد اشاره اینها بودند: ۱. تصمیم آمریکا به خارج کردن کامل و فوری نیروهایش از سوریه (که ۱۸ دسامبر سال جاری، روزنامه وال استریت ژورنال طی یک خبر فوری اعلام، و ترامپ آن را تایید کرد)؛ و سفر “عمر البشیر” رئیس جمهور سودان(شمالی) به سوریه در همین رابطه برای دیدار با بشار اسد. خواننده برای کسب اطلاعات دقیق تر در مورد عمرالبشیر و تحت تعقیب بودن او از جانب دادگاههای بین المللی بخاطر جنایات جنگی و نسل کشی، میتواند در اینترنت به منابع زیادی دسترسی داشته باشد. اما رسانه های وابسته به نهادهای اطلاعاتی رژیم اسلامی، او را “بند باز سیاسی نمک نشناس” لقب دادند، چرا که به گفته آنها: Posted in: Uncategorized | No Comments » آقای شهاب برهان، از وارد شدن به یک بحث مهم و مُعتبر نظری در باره ملت و ناسیونالیسم، در پاسخ “دندان شکن” به نوشته من: “خطاب به تحصیلکردگان و مترجم مانیفست کمونیست”، خود را کنار کشیده اند. من عین جملات ایشان را در اینجا نقل میکنم، و در پایان لینک به همین نوشته ایشان را ضمیمه کرده ام تا وسعت و دامنه اختلاف خود را با ایشان، در دو زمینه: ۱. در مورد ملت و ناسیونالیسم؛ ۲. در باره وزن و ظرفیت به پیش راندن آنچه که “هویت طلبی” قومی، خواست آموزش به زبان مادری و امتیاز طلبی های ملی واتنیکی و محلی و… در معادله و سناریوهای رژیم چینج و در دوره استیصال که رژیم اسلامی در جهت بقاء خود بهرقیمت، تصمیم گرفته است جامعه ایران را بدان سو سوق بدهد، بیشتر توضیح بدهم. Posted in: Uncategorized | No Comments » آقای شهاب برهان در نوشته: ” استراتژی جنبش کارگری در ایران” در اخبار روز، و در سمپاتی “تئوریک” با نوشته خانم فروغ اسد پور نوشته است که ایشان بین کارگر”انتزاعی و کارگران واقعی”، تفاوت قائل است. کارگر واقعی از نظر ایشان نباید “به جنبش های فراگیر” فقط در هیات کارگر “انتزاعی” بی تفاوت بماند. مینویسد: “بنابراین ستم ملی فقط در حد قلم فرسایی های بی سروته و بیانیه های سیاسی نیست که باید بازشناسی شود. رویکرد درست و پخته باید در پراتیک سیاسی در زندگی روزمره و بزنگاه های تاریخی عمل سالم و پرصداقت خود را ثابت کند»….چون به نظر آقای شهاب برهان: “وحدت درونی جنبش کارگری چند هویتی“، یاید تامین شود و اینهم دلیل دارد: Posted in: Uncategorized | No Comments » خانم فروغ اسد پور نوشته ای دارد با عنوان: “نظم اجتماعی و جنبش کارگری” که در سایت “اخبار روز” انتشار یافته است. ایشان، از جمله نوشته اند: “قرار است همین «وسایل تولید» آلاینده و مخرب «اجتماعی» شود و کارگران به طور شورایی آن ها را اداره کنند. چنین چیزی به این معنا است که جنبش کارگری از سیاست های محیط زیستی سالهای نوری به دور است. مبارزه علیه ستم ملی هم به وقتی موکول می شود که قدرت سیاسی از آن «ما» شده باشد.” Posted in: Uncategorized | No Comments » |
|
