|
برای دریافت شماره ۲۰ نشریه بستر اصلی روی این سطر کلیک کنید لینک به فرمت پی دی اف کتاب آنتی دورینگ (در حجم کمتر از ۲ مگابایت)
Posted in: Uncategorized | No Comments » رضا مقدم در “کنفرانس سیزده اتحاد سوسیالیستی کارگری” در مبحث “بسوی حزب”، به منبر رفته است. او بشیوه ای” موژیک- کارگر پناهانه” یک پیشینه جعلی برای مجاهدتهای خود سرهم بندی کرده است تا بسادگی به خورد کسانی بدهد که از دوران عروج مارکسیسم انقلابی به اینسو، بی رگ و ریشه، ناشناس و بی تاریخ و رویداداند. من لازم میدانم بر یکی از آن دستکاریهای موژیکی او در تاریخ اتحاد مبارزان کمونیست، مارکسیسم انقلابی و حزب کمونیست ایران تمرکز کنم. او گفته است وقتی حزب کمونیست ایران تشکیل شد و مارکسیسم انقلابی بر “چپ خلقی” پیروز گردید، در مقابل بحث کارگری شدن حزب کمونیست ایران و بحث طرح “استراتژی کارگری” در این رابطه، بحث “اجتماعی شدن” و نزدیک شدن به “قدرت” فعال بود. بحثی که به گفته او بعدا منصور حکمت همان “حزب و قدرت سیاسی” و “حزب و شخصیتها” را از آن در آورد. گویا او چه آنوقت و چه اکنون که در اتحاد سوسیالیستی کذائی فعال است، کماکان بر همان تدوین “استراتژی” قرار دارد. این آشکارا یک دروغ و یک جعل است. Posted in: Uncategorized | No Comments » حزب سیاسی، چه بورژوائی باشد یا کارگری و کمونیستی، با انجمنها و “ان جی او”ها و کانون نویسندگان و… تفاوتهای اساسی دارد. حزب سیاسی ابزار طبقات مختلف برای تاثیرگذاری بر روند تحولات جامعه اند. از این نظر، برخلاف انجمنهای “فرهنگی” و غیر سیاسی که بر اساس “رای” و “دمکراسی” اداره میشوند و رعایت تصمیمات رهبری الزامی نیست، در یک حزب سیاسی اگر عضوی از رهبری مخالف تصمیم رهبری حزب باشد، نمیتواند علنا علیه آن تصمیم تبلیغ کند و تحت عنوان “من مخاالف بودم”، تصمیم رهبری حزب را زیر علامت سوال ببرد. اولین اقدامی که چنین اعضاء ناراضی رهبری یک حزب سیاسی باید انجام بدهند، استعفا از حزب و سپس تبلیغ نظر مخالف خود در بیرون حزب است. اگر در مکانیسمهای تصمیم گیری حزبی، عضو یا اعضائی از رهبری نتوانند، موافقت رهبری حزب را با نظرات مخالف خود جلب کنند، پس از اتخاذ تصمیم رهبری، مجاز نیستند “نظرات فردی” خود را با حفظ موقعیت عضو رهبری، علنا تبلیغ کنند. این الفباء یک حزب سیاسی است. Posted in: Uncategorized | No Comments » کارگر تُرک: شما فارس ها در طول تاریخ ما را نه تنها تحقیر کردید بلکه برای ما جوک ساخته و اسباب خنده تان شدیم. تاریخ ما را انکار کرده و در دوره رضا شاه حتی تُرکی حرف زدن را برای ما قدغن کردید، حالا چگونه ما را هم وطن خطاب می کنید در صورتی که در حق ما تبعیض روا داشته اید آیا این منصفانه است؟ کارگر فارس: هم طبقه ای عزیزم راست میگوئی… Posted in: Uncategorized | No Comments » برای دریافت شماره ۱۹ نشریه بستر اصلی بر روی این سطر کلیک کنید توجه: نوشته من را در بستر اصلی شماره ۱۹، ذیلا ملاحظه میکنید: وگت”ها و مارکس ها در پیوستگی تاریخی” ماجرای جدال بین مارکس و “آقای وگت” (vogt) حاوی درسهای بسیار ارزنده ای است. برای پی بردن به اهمیت نقد بیرحمانه مواضع “کارل وگت” از جانب مارکس در جزوه ای به نام “آقای وگت”، نوشته شده در ۱۸۶۰، اشاره به زمینه های آن جدل و جایگاه و شخصیت وگت و نیز مبنای اتهاماتی که وگت متوجه مارکس کرده بود، ضروری است: وگت یکی از سرشناس ترین و با نفوذترین عناصر در میان دمکرات های آلمان و انقلابی “قدیمی” بود که در سال ۱۸۴۹ در پی سلطه ضدانقلاب در آلمان، مجبور به فرار به سویس شد. او “دانشمند” بزرگی بود که حتی به عنوان یکی از نمایندگان اصلی”ماتریالیسم طبیعی- تاریخی”، خصوصا از طرف نخبگان علمی بورژوازی به عنوان اصل نماینده آن سیستم فکری در تقابل با سیستم نظری”بَدَلی” مارکس و انگلس، عَلَم شد. او نه تنها در میان دمکرات های آلمان، بلکه هم چنین در میان مهاجرین انقلابی بین المللی، بویژه در میان لهستانی ها، ایتالیائی ها و مجارها از نفوذ وسیعی برخوردار بود. Posted in: Uncategorized | No Comments » آقای رضا مقدم، بار دیگر علیه “راست روی” و این بار با عنوان “حزب کمونیست ایران، سیگنال به چپ و چرخش به راست” به میدان آمده است. اینکه همه با هر رویکرد به تظاهر نمود دیگری از ناسیونالیسم کُرد در راس “کومه له” پرداختند، و حزب کمونیست ایران در دنیای واقعی جز یک تابلو، موجودیت عینی ندارد، اما ایشان به “حزب کمونیست ایران” بند کرده است، خود رسالتی که شناسنامه و هویت جدید اینها مُکلفشان کرده است. هدف، نه فقط اکنون، بلکه در ١۸ سال نشانه گرفتن و “افشاء گری” علیه “کمونیسم” است. او طی این ١۸ سال عمدتا با تمرکز بر “جریانات کمونیسم کارگری”، و اکنون با شادی و شعف از سیاست کومه له در هم آوائی با استراتژی و تاکتیکهای ناسیونالیسم کُرد، کمونیسم را آماج گرفته است. کتاب مقدم: “در انتهای راه” در حقیقت “بن بست کمونیسم” را در برابر مناسبات منحط و فاسد محافل بجای مانده از کمپین انتقال طبقاتی قرار میدهد، تا بهر حال کسانی باشند که تا آخر در آن مسیر بد فرجام حضور داشته باشند. یا اگر هم قرار است روال تاکنونی را ادامه بدهند و باز منقبض تر، و – ” روی دُم” همدیگر پا بگذارند و پورنوگرافی و ادبیات مستهجن را به نام “ادبیات کارگری” زینت بخش سایتهایشان کنند- (همه از خودشان و ماتریال فحش و فضیحتها و فرهنگ لومپنی و چارواداری در توضیح جدائی ها و انشقاقهای ادامه دار)، اما در هر حال فراموش نکنند که در کُنج انزوا از همان محافل عقده ای و منزوی نیز، به پلاتفرم نفرت از کمونیسم کارگری وفادار بمانند. مقدم نشان داده است که او در انجام این رسالت رسوا، تاریخ تولد هیجده سالگی اش را در اطراقگاه جدید به هر مناسبت و بی مناسبت، نه مصادف با یک روز در آوریل سال ١۹۹۹، که چندین بار در سال چراغانی میکند. Posted in: Uncategorized | No Comments » برای دسترسی به فایل پی دی اف شماره ۱۸ بستر اصلی، بر این سطر کلیک کنید ذیلا نوشته من را در این شماره نشریه میخوانید: جنگ “نیابتی” با مبانی و تاریخ کمونیسم کارگری من با گردآوری و انتشار آثار منصور حکمت و از جمله در نشریه بستر اصلی نیز، تلاش کرده ام که بحثهای “مبانی کمونیسم کارگری”، زمینه های عینی و تاریخی طرح آنها و بنیانهای “تفاوت ما” با شالوده های انواع کمونیسمهای غیر کارگری، خرده بورژوائی و بورژوائی، و البته نوع جدیدی از سوسیالیسم دترمینیست به نام سوسیالیسم دو خردادی را بازخوانی کنم. نقد بنیانهای “سوسیالیسم خلقی” که حزب کمونیست ایران در برآیند یک ائتلاف ضد پوپولیستی و به اتکاء ماتریال انسانی “چپ ۵۷”ی محصول واقعی آن دیدگاه انتقادی بود، یکی از پیش زمینه های مادی و اجتماعی طرح مبانی کمونیسم کارگری، تقریبا بلافاصله پس از تشکیل حزب کمونیست ایران در سال ۱۳۶۲ است. Posted in: Uncategorized | No Comments » رحمان حسین زاده( از حزب حکمتیست جناح “غیر رسمی”) و ابراهیم شیخانی( از محفل “اتحاد سوسیالیستی”) به گردش به راست کومه له، سازمان کردستان جریان فرمال و غیر واقعی حزب کمونیست ایران بند کرده اند. ناسیونالیستی و به راست چرخیدن این کومه له تحول عجیبی نیست که گویا با امضاء بیانیه مشترک با ۵ جریان ناسیونالیست و در میان آنها جریان ارتجاعی “خه بات”، چون رعد و برق در آسمان بی ابر اتفاق افتاده باشد. گرایش ناسیونالیسم کرد در “کومه له” از همان کنگره اول آن، در یکی دو ماه مانده به بهمن سال ۱۳۵۷ بخشی از یک هویت پنهان بود. انقلاب ۵۷ و تاثیرات مارکسیسم انقلابی و “فشار از پائین”، از سوی نیروهای تحصیلکرده شهری و کارگران سوسیالیست که با موج انقلاب ۵۷ به کومه له پیوسته بودند، به خط حاکم سوسیالیسم دهقانی و موقعیت تدارکاتچی گری خط جلال طالبانی در جنبش ناسیونالیسم کرد، فرصت یکه تازی نداد. کومه له از فاصله کنگره دوم، فروردین ۱۳۶۰ تا تشکیل حزب کمونیست ایران، شهریور ۱۳۶۲ در ساکت کردن رسوبات ناسیونالیسم کرد در تاریخ شکل گیری آن حتی از همان دوره محفلی سال ۱۳۴۸ گامهای بلندی برداشت. اما ناسیونالیسم کرد، و نه فقط حزب دمکرات کردستان ایران و سیاستهای آن حزب، به عنوان یک گرایش طبقاتی و بورژوائی مورد انتقاد کادرهای رهبری کومه له قرار نگرفت و مسکوت و سر به مُهر باقی ماند. اینجا برای احتراز از کلی گوئی، به یک فاکت که کُنه حقیقتی بزرگ را نشان میدهد، اشاره میکنم: Posted in: Uncategorized | No Comments » برای دسترسی و پیاده کردن شماره ۱۷ نشریه در فرمت پی دی اف، این جا را کلیک کنید برای خواندن و پیاده کردن فقر فلسفه نوشته مارکس بر این سطر کلیک کنید نوشته من در این شماره را ذیلا ملاحطه میکنید: مختصری در باره پایه های شکل گیری جهان دوقطبی در مورد سقوط و فروپاشی اردوگاه و بلوک سابق شوروی، مطالب و تحقیقات و پژوهشهای فراوان نوشته و انجام شده است. قبل از پایان جهان دو قطبی نیز مباحث بسیاری در باره آنچه که در پی انقلاب اکتبر، حاکم شد صورت گرفت. از نظر من ارزیابیهائی که بویژه منصور حکمت، در باره علل شکست انقلاب اکتبر در سمینارها و نوشته های تحلیلی و با رویکرد نقد سوسیالیستی در تقابل با نقد دموکراتیک انجام داده است، کلید راهنما است. آن مباحت پایه ای در نشریه بسوی سوسیالیسم، نشریه تئوریک حزب کمونیست ایران و نیز بولتنهای مباحث مربوط به شوروی مکتوب اند و قابل رجوع. آن نقدها در دورانی به عمل آمد که بلوک مذکور پا بر جا بود. اما اکنون ما شاهد این هستیم که کل شیرازه آن اردوگاه از هم فروپاشیده است. به این معنی راه بازبینی انتقادی بر کل دورانی که به دوره جنگ سرد معروف است، ساده تر شده است. من در این نوشته به زوایائی از این مساله مهم که به حقیقت یک زلزله سیاسی بود، میپردازم. دوره سرآغاز “جنگ سرد” که پایان آن با فروپاشی اردوگاه شوروی سابق مشخص شده است، بر مبنای شکل گیری و قد برفراشتن یک بلوک موسوم به سوسیالیستی و حتی کمونیستی در برابر جهان غرب و باصطلاح اردوی سرمایه داری تبلور عینی و مادی یافت. از این نظر باید برگشت و چگونگی شکل گیری بلوک شوروی را بررسی و مورد بازبینی قرار داد. Posted in: Uncategorized | No Comments » آقای مصطفی مدنی، از محتوای نامه فواد تابان و فراخوان آن خطاب به سازمانها و افراد “چپ” بسیار برآشفته است. ایشان تلاش کرده است “صورت مساله” را بزعم خود بدون زوائد و حواشی و بدون قاطی کردن “سیاست” با “اخلاق” در برابر فواد تابان بگذارد. مینویسد اگر “سوال” برای آقای تابان این بود که شرکت در انتخابات آری یا نه؟ “قطعا نیازی به پاسخ نداشت”! و جالب این است که اعتراضیه خود آقای مدنی عینا همین عنوان را دارد: “شرکت در انتخابات آری یا نه”!! رویکرد آقای تابان در نامه ایشان، برخلاف برداشت “اخلاقی” آقای مدنی، “تفاوتهای نظری”، نیست. آقای مدنی با دستکاری “زیرکانه” صورت مساله، شرکت خود در انتخابات رژیم اسلامی و برسمیت شناختن آن مضحکه را بار حماسی میدهد و نشان دادن قبح و زشتی آن رویکرد را آنهم از سوی کسی که در تاریخ “چپ” مورد نظر با خود ایشان بستر مشترکی داشته اند و چه بسا در یک سازمان و احتمالا هم کمیته، “سراسر اهانت، مملو از تحریف و دروغ پردازی” توصیف میکند. Posted in: Uncategorized | No Comments » |
|
