|
جناب “سعید. ح” که از اسم واقعی خود رونمائی کرده است و هنوز شهرت را نه با “ن”- نستار- که با “ح” معرفی میکند، در کامنتهایش زیر نوشته های محمد قراگوزلو، کبرِ کثیفِ Error 404 ۱ و ۲، فرمایشاتی کرده اند. پیشاپیش این نکته را توضیح بدهم که جناب آذرین خودشان اسم واقعی شان را بالاخره بکار برده اند. در کامنتها او به گفته خویش از اینکه از من به عنوان “نماینده لیدر تام الاختیار”- یعنی منصور حکمت- نام برده است مرقوم فرموده اند که “منظوری نداشته اند”، فقط خواسته اند “اطلاع رسانی کنند”! اما هم خود جناب سعید و هم مخاطبانش نیک آگاهند که اتفاقا “منظور” داشته اند. بهر حال من هم در سایت اخبار روز به کامنتهای “بدون منظور” او پاسخ دادم. اینجا جهت “اطلاع رسانی”، نه به مخاطبان مورد نظر ایشان، که برای همه کسانی که اجازه نمیدهند احساسات و پیشداوریهای عقب مانده شان تحریک شود، برای انسانهای عاقل و فهیم و اهل علم و بحث سالم سیاسی، چند نوشته مربوط به “پیشینه” و مجاهدتها و شبیخونهای ناکام جمع وارفته “شورشیان آوریل ۱۹۹۹، را بازتکثیر میکنم. تا همه متوجه شوند که پشت این ظاهر “حکیمانه” و “بی منظور”، تحریکات و شانتاژ علیه مبانی کمونیسم کارگری و ترور شخصیت منصور حکمت لانه کرده است. نفرت و کینه حالا دیگر پس از فراری دادن آنها توسط امثال من، “توشه آخرت” شان شده است. ایرج فرزاد ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳ Posted in: ایرج فرزاد | No Comments »
دو نفر بحثهائی را به منصور حکمت نسبت داده و با دستکاری زیرکانه فکت ها و حقایق سیاسی، نفرت از، و کمپین ترور شخصیت را “به روز” سازی کرده اند. پشت این ترور شخصیت، صدور حکم بی پایگی و پایان مبانی کمونیسم کارگری خفته است. اولی رضا مقدم است که به مناسبتهای مختلف گفته و نوشته است که او از دیرباز مدافع “اتحاد جنبشها” بوده است و “مجمع عمومی” را تشکل نمیداند. ایشان گویا از گهواره عقیده داشته اند که “مجمع عمومی” کارگران، ابزار یک “حزب سیاسی” است برای ایجاد یک رابطه “امام و امتی”! اضافه میکند که برعکس، “در دوران پس از خاتمی”، کارگران توانسته اند تشکل های خود را تشکیل بدهند. سازماندهی جنبش کارگری بزعم مقدم، متحد کردن “تشکل های موجود” است. بگذارید به شکل اجمال به این شامورتی بازی اشاره کنم: Posted in: ایرج فرزاد | No Comments »
معرفی اوباش حجاب بان، گرچه در ظاهر، نشان از شکست رژیم اسلامی در تحمیل اختناق حجاب است، اما حکایت از یک پیام حساب شده به دوایر غرب است. که “اسلام” با بلند شدن هر صدای اعتراض، هر اندازه پیوسته و گسترده، “صدای انقلاب” را نمیشنود. که رژیم اسلامی حتی برای روزهای کفن و دفن، هیچ میدانی را برای میدانداری “کمونیستها” و نیروهای پیشرو، خالی نمیگذارد. Posted in: ایرج فرزاد | No Comments »
در باره جنایات ارتش اسرائیل در نوار غزه سر تیتر برخی اخبار را که نگاه میکنید، حاکی از پنهان کردن سیر اتفاقات و «توافقات»ی از افکار عمومی جهانیان است. سطرهای زیر گویای این است که «حماس» آماده گفتگو است: «مححمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست وزیر قطر، در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، گفته است: [«چالشهایی که در مذاکرات باقی میمانند در مقایسه با چالشهای بزرگتر بسیار جزئی هستند.» او میگوید اطمینان بیشتری دارد که «به اندازه کافی برای رسیدن به توافق نزدیک هستیم.»] Posted in: ایرج فرزاد | No Comments »
آنچه در سطرهای اخبار و گزارشات و نیز در تفاسیر و تفاسیر دیده میشوند، جنگ اسرائیل با «تروریست» های حماس است. اینکه جنایات وحشیانه در کشتار مردم غزه، حلقه ای در تحکیم جناح راست ناسیونالیست و بنیادگرایان «کلیمی- مسیحی» در دولت اسرائیل است. تعبیر ژورنالیسم غرب و کسانی که «واقع بین» معرفی میشوند، این است که این دولت راست سرانجام دارد اسرائیل و «یهودیان» را وارد «دوره موعود تورات» میکنند که دولت فعلی اسرائیل ابزار “اراده الهی” این رسالت خونین است. اما بین این سطور و لابلای اخبار و گزارشات، حقایق و فکت های دیگری پنهان اند. از این نظر لازم است تشخیص داد که ریشه تبدیل مساله فلسظین، ابتدا از مساله «اعراب و اسرائیل» و سپس «اسرائیل و فلسطین» به بحران جنگی «اسرائیل حماس» کجا نهفته است؟ Posted in: ایرج فرزاد | No Comments » به درخواست رفیق گرامی “علی دروازه غاری”، گفتگو پیرامون تاریخچه فعالیتهای سیاسی خود و با تاکید ویژه بر تاریخچه چگونگی شکل گیری “کومه له” را پذیرفتم. فایل پیوست نسخه صوتی این گفتگو است. گفتگو در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ انجام شده است. مایل بودم فایلهای تصویری را هم منتشر کنم، اما به دلیل اینکه حجم آنها زیاد بود و نیز کیفیت صدا چندان خوب نبود، منصرف شدم. اما علی عزیز وعده دادند که در بازگشت به کشور محل اقامت خویش، آمریکا، تلاش خواهد کرد که فایلهای صوتی را با فایل تصویری مونتاژ کند و حجم آنها را تا حد امکان کاهش بدهد. در این صورت ممکن است در آینده فایلهای صوتی نیز در سایت من قابل دسترس باشند. چند اشتباه را اینجا تصحیح میکنم. تاریخ تشکیل کنگره سوم، اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ است. اشتباه لپی دیگر در ذکر نام “رحمان شریفزاده”، برادر اسماعیل شریفزاده، است که من با پوزش فراوان از رفیق “رحمان حسین زاده”، شهرت ایشان را گفته ام. به جای اسم فامیل کسی به اسم حبیب که گفته ام: “آتشین”، “آبین” درست است. تاریخ دستگیری خود را در سومین بار ۱۳۵۶ گفته ام، که مهر ماه ۱۳۵۳ درست است. تاریخ دستگیری دوم را سال ۱۳۵۱ گفته ام، که ۱۳۵۲ درست است. در مصاحبه به سخنان جلال طالبانی به مناسبت سی و هفتمین سال تشکیل اتحادیه میهنی اشاره کرده ام، لینک به فایل ویدئوئی در اینجا ضمیمه است: www.iraj-farzad.com/file-ref/puk-37th.mp4 در باره کنفرانس یالتا، تهران و پتسدام خیلی فشرده و در ذکر اسامی شرکت کنندگان نادقیق، اشاره کرده ام برای کسانی که علاقمندند که جایگاه این نشست مهم را در معادلات پس از جنگ دوم بشناسند، به منابع و کتابهای متعدد و اسناد ثبت شده و در دسترس نگاه کنند. شخصا مراجعه به دو کتاب را در این رابطه به عنوان زمینه واقعی این نشستها توصیه میکنم:
فشرده ای از تاریخ این نشستها کنفرانس یالتا یا کنفرانس کریمه کنفرانسی بود که چند ماه پیش از پایان جنگ جهانی دوم از چهارم تا یازدهم فوریه سال ۱۹۴۵ به مدت هشت روز در کاخ تزارها در شهر یالتا واقع در شبه جزیره کریمه برگزار شد. در این کنفرانس فرانکلین روزولت رئیسجمهور آمریکا و وینستون چرچیل نخستوزیر بریتانیا از یک سو و جوزف استالین رهبر شوروی ازسوی دیگر عمدتاً دربارهٔ سرنوشت کشورهای اروپایی پس از پایان جنگ به بحث پرداختند.[۱] این کنفرانس پس از کنفرانس تهران (۱۹۴۳) و پیش از کنفرانس پتسدام (ژوئیه ۱۹۴۵) برگزار شد. برای شنیدن متن کامل بر تصویر زیر کلیک کنید
Posted in: ایرج فرزاد | No Comments »
جناب رئیسی که سوابق جنایات او بر همه آشکار است، در مراسم بزرگداشت “شهدای مدافع حرم”، یعنی تلاش برای حضور اسلام سیاسی در سوریه، به سوالی در باره “کشف حجاب” پرداخت. او در پاسخ به “گلایه مندی خانواده معظم” شهدا از برخی “ناهنجاری های اجتماعی”، یعنی تقابل جامعه با اختناق حجاب، پاسخ داد: “این بساط جمع خواهد شد و جای نگرانی نیست” کُمیت این تقیه و توریه اسلامی در دو جا لنگ میزند. یکی همان شهدای مدافع حرم است و دیگری خود اختناق حجاب. “گلایه” مدافعان در شرایطی طرح میشود که رژیم اسلام به نیابت از آنان در مرحله شکست و هزیمت در سوریه قرار دارد. “مدافعان حرم” در دوره عروج خونین اسلام سیاسی نیستند، در دوره افول و در شرایطی هستتند که جنبش اسلام سیاسی در تحمیل خود به عنوان یک بدیل ناسیونالیسم در میان “امت اسلامی” در منطقه به هزیمت دچار شده است. لاجرم گلایه های حواشی یک گرایش سیاسی رو به هزیمت، نمایش شکستی دیگر در مقابله با اختناق حجاب است. Posted in: ایرج فرزاد | No Comments » |
  |
