|
۱- “انا عرب” سازمان راه کارگر، جناح هیات اجرائی در رابطه با نا آرامیهای روزهای اخیر در خوزستان اعلامیه ای داده است. بهانه راه کارگر برای صدور این اعلامیه از نظر من چون مائده ای آسمانی برای ابراز تعلق خاطراین جناح راه کارگر به هویت و آرمان واقعی آنها، یعنی تعریف مکانیسمها و متابولیسم جامعه ایران بر اساس تعلقات خرافی شهروندان به هویتهای ملی و قومی و مذهبی است. در اعلامیه کذائی چنین عنوان شده است: “روز دوم فروردین۱۳۹۷، کانال۲ تلویزیون جمهوری اسلامی در نمایش تلویزیونی «کلاه قرمزی»، با نادیده گرفتن عمدی یا سهوی، باعث رنجش هموطنان عرب مان در خوزستان شد. در نمایش عروسکی «کلاه قرمزی»، عروسکهای مردنما و زننما، لباسهای سنتی ملیتهای مختلف ایران بر تن داشتند بر روی نقشه، طوری چیده شده بودند که هر عروسک، نمادی از تنوع ملی و فرهنگی در ایران را به نمایش می گذاشت. از بین همه ملیت های تشکیل دهنده ایران، تنها عروسکهای نماد هموطنان عرب مان غایب بود، یعنی هموطنان عرب مان، جایی در نقشه ایران نداشتند” (راه کارگر، هیات اجرائی، ماهمه عرب هستیم، اول آوریل، خط تاکیدها همه جا از من است) Posted in: Uncategorized | No Comments » اکنون و پس از گذشت نزدیک به چهل سال از رویدادهای جامعه ایران که “انقلاب ۵۷” نام گرفته است، انگشت گذاشتن بر نقاط ضعف و قوت آن دوره بحران انقلابی و بویژه بازبینی و کالبد شکافی “کمونیسم” موجود در آن دوره کار سخت و شاقی نیست. سرنوشت آن کمونیسم موجود، که با جریان فدائیان خلق تداعی میشد، در مواجهه با آن رویدادها و سیر تحولات و انشعابات درونی آن، ما را به یک بازبینی و کالبد شکافی جوهر اجتماعی و طبقاتی و سیاسی آن “روابت” از سوسیالیسم رهنمون میشود. Posted in: Uncategorized | No Comments » متن کتبی و پیاده شده سخنان ابراهیم علیزاده تحت عنوان “ارزیابی از رویدادهای سیاسی اخیر در ایران”- در ۲۱ ژانویه سال جاری- را خواندم. من متوجه نشدم فلسفه اینکه طیف وسیع “سرنگونی طلب” از طرفداران “رژیم چینج” گرفته تا جناحهای اکنون ناراضی و منتقد رژیم اسلامی، مدافعان اعاده رژیم سلطنت و مجاهدین و… در یک کیسه گذاشته شده و با برچسپ “لیبرالها” معرفی شده اند، چیست؟ با اینحال ابراهیم علیزاده پس از یک پاراگراف کامل در ترساندن مردم و جامعه از قدرت همین لیبرالها با تاکید بر برخورداری آنان از “پایگاه وسیع درداخل کشور” در این جملات سر نخی بدست داده است: Posted in: Uncategorized | No Comments » ۱. عفرین دوست گرامی، رضا کعبی، مطلبی سرشار از احساسات رمانتیک در باره عفرین نوشته است. در پس غم و اندوه از “تازیانه” ای که در تهاجم افسار گسیخته ارتش حکومت شوینیست و فاشیست ترکیه به عفرین و “روژئاوا” روح و جان رضا کعبی را آزار داده است، او به اساس نگرانیها و دلواپسی های خود، اشاره میکند: “در این پنج روز همه ی اشغالگران کردستان، با وجود بازی و رقابت دائمی با هم، همانند تمام صد سال اخیر در یک ارتش متحد در وحشت از کورد و کوردستان و ساخت دولت متحد کورد، بسیج شده اند.” (رضا کعبی، عفرین، خط تاکیدها از من است) Posted in: Uncategorized | No Comments » من بارها به یک نامه مُتعّفن بهمن شفیق به کورش مدرسی اشاره کرده ام. میگویند فحاشی و افترا و هتک حرمت را نباید تکرار و بازتکثیر کرد، این کاملا درست است. اما من اینجا به اصل این نامه چرکین، لینک داده ام. این کار من گرچه از نظر شخصی بسیار عذاب آور بود و موجب شکنحه روحی، اما من. علیرغم میل باطنی ام، انگار که دارم جام زهر سر میکشم، برای آویزان کردن این ننگ بر گردن مخاطب جانبدار و سنگ صبور آن کینه و انتقامجوئی از منصور حکمت به این کار ناچار شدم، به چند دلیل: Posted in: Uncategorized | No Comments » خالد حاج محمدی در مورد سیاست فرقه خویش در باره “وحدت طلبی در صفوف چپ”،-۲۲ ژانویه ۲۰۱۸- این جمله طلائی را گفته است: همیشه فکر کرده ایم و هنوز فکر میکنیم که ما رگه متفاوتی از کمونیسم ایران هستیم(خط تاکید ها از من است). کلمه همیشه اشاره به یک لایتناهی نیست. نقطه آغازی دارد، که از آن “رگه متفاوت” رونمائی شد. و این رگه متفاوت “شور بختانه”، مستند است: این رگه متفاوت را از عنصر فرومایه ای که، در پی “جنبش استعفا از کمونیسم” هویت اش را با کمپین کثیف ترور شخصیت منصور حکمت و تکفیر مبانی کمونیسم کارگری،”بازتعریف” کرد، وام گرفتند. سیاه بر سفید و به زبان و قلم رهبر در سایه، بابت آن بیعت و پیوستن به “رگه متفاوت” لعن و نفرین مبانی کمونیسم کارگری،، مدال و نشان افتخار بر گردن “مِنتور” خود آویزان کردند. طرف هم متقابلا در هجو نامه و نفرت نامه ای علیه منصور حکمت: “این نمیتواند پایان کار باشد”، مستقیما و خظاب به “کورش عزیز”، پیوستن به آن “رگه متفاوت” را خوش آمد گفت. این بساط مسخره را جمع کنید! ۲۴ ژانویه ۲۰۱۸ Posted in: Uncategorized | No Comments » |
|
